Նոր աշխարհակարգ՝ նոր մեգակայսրություններ Աշխարհում այնպիսի նշանակալի իրադարձություններ են տեղի ունենում և այնպիսի արագությամբ, որ շատերի մոտ կոգնիտիվ դիսոնանս է առաջանում։ Շատերը չեն կարող ընկալել, առավել ևս բացատրել, թե ինչ է տեղի ունենում։ Նման կարծիքի է քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը։ Նրա խոսքով՝ ներկայումս պայքար է գնում մեգաշուկաներ ստեղծելու համար և թիրախում է ԵՄ-ը, որին փորձում են խաղից հանել։ «Համաշխարհային տնտեսությունը այնպիսի իրավիճակում է գտնվում, որ կայուն և զարգացող տնտեսություն ունենալու համար անհրաժեշտ է ձևավորել մակրոտնտեսական համակարգ։ Ըստ որոշ հաշվարկների դա 1 միլիարդից ավելի բնակչություն ունեցող միավորներ ստեղծելն է։ Մինչև վերջերս հիմնական մրցակցությունը ընթանում էր ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի և Չինաստանի միջև։ ԵՄ-ը բավականին հաջող միավոր էր՝ ներդրվում էին ստանդարտներ, արդյունաբերությունն զարգանում էր, իսկ ԱՄՆ-ում ընթանում էին ճիշտ հակառակ գործընթացներ։ Դեմոկրատական վարչակարգերի ժամանակ, մասնավորապես Օբամայի նախագահության ժամանակաշրջանում, փորձեցին գտնել լուծում ԱՄՆ և ԵՄ տնտեսությունների միավորման ձևով՝ ապահովելով մարդկանց և ապրանքների ազատ տեղաշարժ, առանց մաքսերի և տուրքերի։ Սակայն այդ մոդելը չաշխատեց՝ ԵՄ-ը ավելի նախընտրելի էր տարբեր ժողովուրդների համար և տարբեր երկրները իրենց կենտրոնական պահուստները ապահովում էին եվրոյով։ Այսպիսով ԱՄՆ հասկացավ, որ ԵՄ վտանգ է իր տնտեսության համար», - նշում է Դանիելյանը։ Քաղաքագետը նշեց, որ ԵՄ ըստ էության Սովետական Միության նմանվող հենքերի վրա ստեղծված գլոբալիստական միություն է։ Այն վերազգային է, այլապես հնարավոր չէր լինի 27 երկրների միավորումը, նույն պատճառով այն վերկրոնական է, ունի վերպետական կառույցներ և առաջ է տանում գենդերային ծրագրերը։ Այս մոդելը Սովետական Միության մոդելի պես ենթադրում էր տարածում և հնարավորինս շատ երկրների ներառում։ Որպես գլոբալիստական նախագիծ, նա իր դեմ դնում է գլոբալ խնդիրներ, որոնց լուծման համար անհրաժեշտ է մի կողմ դնել նեղ ազգայնական «էգոիստական» շահերը՝ կլիմայական խնդիրներ, կանաչ էներգետիկա և այլն։ Տապալելով ԵՄ-ի հետ տնտեսական միավորման պրոեկտը՝ ԱՄՆ-ի նոր պահպանողական վարչակազմը տնտեսությունը փրկելու համար սկսեց պայքարել գլոբալիզմի դեմ ի դեմս ԵՄ-ի։ Այսօրվա վարչակազմը դուրս եկավ Փարիզի հռչակագրից, կանաչ էներգետիկայի դեմ է հանդես գալիս, հիմքում դնում է քրիստոնեական արժեքները, հրաժարվում է գենդերային ծրագրերից։ Հենց այս համատեքստում, ըստ վերլուծաբանի, անհրաժեշտ է դիտարկել Ալյասկայի և դրան հաջորդած Վաշինգթոնի հանդիպումները։ «Ալյասկայում, ըստ որոշ մոտեցումների, տեղի է ունեցել 2 թշնամիների հանդիպում, բայց մենք տեսնում ենք, որ այդ մարդիկ իրենց որպես թշնամիներ չեն պահում։ Ավելին՝ ինչ-որ առումով նրանք նույնիսկ դաշնակիցներ են, և պատրաստ են համագործակցել և միմյանց աջակցել գլոբալիզմի դեմ պայքարում։ Ալյասկայում հանդիպեցին 2 ղեկավարներ, որոնք տանում են նույն գաղափարական պայքարը և այս առումով դաշնակից են, բայց դա չի նշանակում, որ իրենք դաշնակից են, որպես պետություններ, որովհետև որպես պետություններ նրանք մրցակիցներ են։ Այնինչ Վաշինգթոնում հանդիպման ժամանակ մենք ի դեմս ԵՄ տեսանք պարտված գաղափարական ուժ», - ասաց նա։ Այդ հանդիպման ժամանակ Թրամփը ԵՄ ղեկավարներին ներկայացնում է իր «մենթորական վերջնագրերը»՝ թե ինչը և ինչպես պետք է լինի։ «Արդյունքում գլոբալիստական նախագիծ ԵՄ-ը պարտվում է։ Վաշինգտոնում ստորագրվում է հուշագիր, որով ԵՄ պարտավորվում է հարյուրավոր միլիարդների թանկ էներգակիրներ գնել Միացյալ Նահանգներից, 500-600 մլրդ ներդրումներ անել ԱՄՆ տնտեսության մեջ։ Այդ հուշագիրը ըստ էության պարտվող կողմի կոնտրիբուցիա է», - համոզված է Դանիելյանը։ Ըստ նրա ստեղծվող մեգաշուկաները կարելի է ինչ-որ չափով համարել կայսրություններ․ ԱՄՆ-ն իր կայսրությունն է ստեղծում, Չինաստանն իր կայսրությունը, Ռուսաստանն էլ իրը։ «Այսօր բոլորը այն կարծիքին են, որ այս երեքը պետք է նստեն մի սեղանի շուրջ և պայմանավորվեն աշխարհի ապագայի շուրջ», - համարում է քաղաքագետը։ Ցավոք, տպավորությունն այնպիսին է, որ Հայաստանի ղեկավարությունը չի հասկանում այդ տենդենցները և գտնվում է սառը պատերազմի՝ հին աշխարհի մտածողության մեջ։ ԵՄ, որպես գլոբալիստական նախագիծ, վտանգի տակ է, սա նշանակում է, որ իր անվտանգային երաշխիքները ՀՀ-ն պետք է դիտարկի այս նոր իրողությունները հաշվի առնելով։

Новый миропорядок — новые мегаимперии

В мире происходят столь значимые события и с такой скоростью, что у многих возникает когнитивный диссонанс. Многие не могут понять, а тем более объяснить, что происходит. Подобной точки зрения придерживается политолог Степан Даниелян.

По его словам, сегодня идет борьба за создание мегарынков, и основной мишенью этой борь стал Евросоюз, которого хотят вывести из игры.

 «Мировая экономика находится в таком состоянии, что для того, чтобы иметь стабильную и развивающуюся экономику, необходимо формировать макроэкономические объединения. По некоторым расчётам, это должны быть образования с населением более 1 миллиарда человек. До недавнего времени основная конкуренция велась между США, ЕС и Китаем. ЕС был достаточно успешным объединением: внедрялись стандарты, развивалась промышленность, в то время как в США шли прямо противоположные процессы. При демократических администрациях, в частности во время президентства Обамы, пытались найти решение в форме объединения экономик США и ЕС — с обеспечением свободного передвижения людей и товаров без пошлин и тарифов. Но эта модель не сработала: ЕС был более привлекательным, многие страны свои резервы формировали в евро. Таким образом, США поняли, что ЕС является угрозой для их экономики», — отмечает Даниелян.

Политолог подчеркнул, что ЕС по сути является глобалистским союзом, созданным на основах, схожих с основами Советского Союза. Он наднационален (иначе было бы невозможно объединить 27 стран), по той же причине — вне религий, обладает надгосударственными институтами и продвигает гендерные программы. Эта модель, как и советская, предполагает расширение и включение по возможности большего числа стран. Как глобалистский проект, ЕС ставит перед собой глобальные задачи — проблемы климатических изменений, вопросы зелёной энергетики и т. д, для решения этих задач необходимо отложить в сторону узконациональные «эгоистичные» интересы.

После провала проекта объединения экономик США и ЕС новое консервативное руководство США ради спасения своей экономики начало борьбу против глобализма в лице ЕС. Нынешняя администрация вышла из Парижского соглашения, выступает против зеленой энергетики, в основу кладет христианские ценности, отказывается от гендерных программ. Именно в этом контексте, по мнению аналитика, нужно рассматривать встречу на Аляске и последующую встречу в Вашингтоне.

«На Аляске, по мнению многих, проходила двух врагов. Но в реальности, как мы видим, что эти люди не вели себя как враги. Более того, в каком-то смысле они являются союзниками и готовы сотрудничать и поддерживать друг друга в борьбе против глобализма. Проще говоря, в реальности на Аляске встретились два лидера, которые ведут одинаковую идеологическую борьбу. Тогда как в Вашингтоне была встреча победителя с потерпевшим поражение,  ЕС предстал как проигравшая идеологическая сила», — сказал он.

На той встрече Трамп представил лидерам ЕС свои «наставнические ультиматумы» — что и как должно быть.  «В Вашингтоне подписывается меморандум, по которому ЕС обязуется закупать у США дорогие энергоносители по сотни миллиардов долларов, а также инвестировать 500–600 миллиардов в экономику США. Этот меморандум по сути является контрибуцией проигравшей стороны», — уверен Даниелян.

По его словам, создаваемые мегарынки можно в определенной степени назвать империями: США строят свою империю, Китай — свою, Россия — свою. «Сегодня все сходятся во мнении, что эти трое должны сесть за один стол и договориться о будущем миропорядка», — считает политолог.

К сожалению, отмечает Даниелян, складывается впечатление, что руководство Армении не понимает этих тенденций и продолжает мыслить категориями холодной войны, старого миропорядка. ЕС, как глобалистский проект находится под вопросом, а это значит, что свои гарантии безопасности Армения должна рассматривать с учётом этих новых реалий, уверен он. 

Прокрутить вверх