Իրանի շուրջ ձևավորված բարդ տարածաշրջանային իրավիճակը Հայաստանի համար միաժամանակ ստեղծում է և՛ լրացուցիչ մարտահրավերներ, և՛ որոշակի հնարավորություններ։ Նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Սերգեյ Մինասյանը՝ մեկնաբանելով պաշտոնական Երևանի հեռախոսազանգերը Բաքու և Անկարա։
Նրա խոսքով՝ յուրաքանչյուր ճգնաժամ սովորաբար նման երկակի ազդեցություն ունի․ այն կարող է խորացնել առկա խնդիրները, սակայն միևնույն ժամանակ հնարավորություն է տալիս որոշ երկրներին վերաիմաստավորել իրենց դերը տարածաշրջանում և օգտագործել նոր առաջացող հնարավորությունները։
Այս համատեքստում, ըստ Մինասյանի, Հայաստանը փորձում է օգտվել ստեղծված իրավիճակից՝ օգտագործելով իր աշխարհագրական դիրքը և համեմատաբար չեզոք դիրքորոշումը։ Նա նշում է, որ Հայաստանը պահպանում է հարաբերությունների բավական լավ մակարդակ տարբեր կենտրոնների հետ՝ թե՛ Իրանի, թե՛ Միացյալ Նահանգների և եվրոպական երկրների, ինչպես նաև Ռուսաստանի հետ։ Այդ հանգամանքը հնարավորություն է տալիս Երևանին ներկայանալ որպես որոշակի կապող օղակ տարածաշրջանում։
Քաղաքագետի խոսքով՝ Հայաստանը փորձում է նաև առաջարկել իր տարածքը որպես տարանցիկ և համեմատաբար անվտանգ ուղի տարածաշրջանի երկրների համար՝ հաշվի առնելով ներկայիս անկայուն իրավիճակը։ Սակայն նա ընդգծում է, որ այս գործընթացը չի կարող լինել հեշտ կամ միանշանակ ընդունելի բոլորի համար։
Մինասյանը հիշեցնում է, որ հայկական հասարակության մեջ նույնպես կան զգայուն հարցեր, որոնք վերաբերում են նման նախաձեռնությունների հնարավորությանը։ Մասնավորապես, խոսքը վերաբերում է այն հանգամանքին, որ Ադրբեջանի հետ համագործակցության հնարավորությունը քննարկվում է այն պայմաններում, երբ Ադրբեջանը շարունակում է օկուպացված պահել Հայաստանի տարածքի որոշ հատվածներ։ Բացի այդ, շարունակում է բաց մնալ նաև գերիների հարցը, ինչը հանրային ընկալման մեջ լրացուցիչ լարվածություն է ստեղծում։ Այս բոլոր հանգամանքները, ըստ քաղաքագետի, ցույց են տալիս, որ գործընթացը չի կարող լինել արագ կամ պարզ։
Միաժամանակ նա նշում է, որ առայժմ հրապարակային մակարդակում համապատասխան արձագանքներ չեն հնչել Բաքվից և Անկարայից, ինչը նույնպես ցույց է տալիս, որ իրավիճակը դեռևս գտնվում է քննարկումների և գնահատումների փուլում։
Այնուամենայնիվ, Մինասյանի կարծիքով, այստեղ կարևոր է այն փաստը, որ Հայաստանը փորձում է նույնիսկ նման ճգնաժամային պայմաններում գտնել հնարավորություններ, որոնք կարող են նպաստել երկրի հիմնական քաղաքական նպատակներից մեկին՝ խաղաղության օրակարգի պահպանմանը։ Նրա գնահատմամբ՝ Հայաստանի ղեկավարության և քաղաքական թիմի համար այս պահին առանցքային խնդիր է ապահովել այդ օրակարգի շարունակականությունը նույնիսկ այն պայմաններում, երբ տարածաշրջանում և աշխարհում տեղի են ունենում լուրջ և լայնածավալ զարգացումներ, այդ թվում՝ Իրանի շուրջ ձևավորված ճգնաժամը։