Օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնի գագաթնաժողովը համապարփակ փոփոխություն էր Հայաստանի անվտանգության միջավայրում։ Այս մասին հայտարարել է Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը։
«Այս փուլում անվտանգության, մասնավորապես՝ ռազմական անվտանգության հետ կապված ռիսկերի մակարդակը ցածր է՝ հատկապես մի քանի ամիս առաջ իրավիճակի հետ համեմատ», — ընդգծել է ԱՀԾ ղեկավար Քրիստինե Գրիգորյանը՝ նույնպես կապելով դա օգոստոսի 8-ի գագաթնաժողովի հետ, բայց հավելելով, որ Տավուշի տարածքում իրականացված սահմանազատումը հիմք դրեց օգոստոսի 8-ին մեկնարկած գործընթացին։
Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանն իր հերթին շարունակել է. «Որպեսզի կարողանանք անվտանգություն ապահովել և ադապտացվենք մեր միջավայրին, առաջին հերթին անհրաժեշտ է խաղաղություն։ Դա է մեր ռազմավարական առաջնահերթ նպատակը։ Նաև խաղաղություն ունենալուց հետո ինստիտուցիոնալիզացնել և այն դարձնել ամենօրյա հոգատարության աշխատանք, բայց նաև անվտանգության կառույցների ադապտացման համար միջավայր ձևավորել»։
Ըստ նրա՝ անվտանգության մասով նաև անհրաժեշտ է կարողանալ ընդհանուր պետությունը ադապտացնել, որովհետև վերջին չորս-հինգ տարիների ընթացքում Հայաստանի շուրջ ստեղծված սպառնալիքների այն մեծ փունջը կարողացել ենք մեծ մասը լուծել՝ ադապտացվելով այդ նոր միջավայրին։
Ըստ ամենայնի հենց այս նոր միջավայրին հարմարվելու համատեքստում է, որ երկրի իշխանությունները, քննարկում են Անկախության հռչակագրից հնարավոր հրաժարման հարցը, ինչպես նաև Արարատը, որպես խորհրդանիշ հանելու մասին խոսակցությունների։
«Երբ բնակարան ես կառուցում, պատերին հայտնվում են նկարներ, որոնք կարող են հարևանների մոտ տարբեր հույզեր առաջացնել։ Մենք կարծում ենք, որ խաղաղության ճանապարհով շարժվելիս անհրաժեշտ է անդրադառնալ առկա խնդիրներին, և շատ կարևոր է, որ մենք հրապարակայնորեն անդրադառնանք այդ խնդիրներին», — ասաց նա։
Այնուամենայնիվ, չնայած ջանքերին, իշխանությունները խոստովանում են, որ սպառնալիքները գոյություն ունեն և կշարունակեն գոյություն ունենալ։ Արտաքին հետախուզության ծառայության ղեկավար Քրիստինե Գրիգորյանը նշում է, որ այս փուլում այդ սպառնալիքները վերաբերում են ժողովրդավարությանը, այլ ոչ թե ֆիզիկական անվտանգությանը։
Նա ընդգծեց, որ ժողովրդավարությանը սպառնացող ռիսկերը հիմնականում հիբրիդային բնույթի են։ «Այս սպառնալիքները չեն գալիս մեկ պետությունից կամ մեկ կոնկրետ դերակատարից։ Մենք խոսում ենք բարդ և համակցված մարտահրավերների մասին, որոնք պահանջում են համակարգային գնահատում և համարժեք արձագանք», — ասաց ԱՀԾ ղեկավարը։
«Սպառնալիքները երբեք լիովին չեն վերացվի, և դա պետք է ընդունել», — հավելեց նա։ Արագ փոփոխվող աշխարհում Հայաստանը պետք է կարողանա նույնականացնել և ճիշտ գնահատել ռիսկերը՝ միաժամանակ գտնելով ոչ ստանդարտ և ստեղծագործ լուծումներ դրանք հաղթահարելու համար, եզրափակեց Գրիգորյանը։