Եթե ​​2018 թվականի աղետը չլիներ, Արցախն արդեն ճանաչված կլիներ Եթե Հայաստանում չլիներ 2018 թվականի հակասահմանադրական իշխանափոխության աղետը, Արցախի անկախությունն արդեն ճանաչված կլիներ։ Այս մասին հայտարարել է ՀՀ խորհրդարանի նախկին խոսնակ Տիգրան Թորոսյանը՝ ընդգծելով, որ բանակցային ողջ գործընթացը և սեղանին դրված բոլոր փաստաթղթերը ամրագրում էին Արցախի ինքնորոշման իրավունքը։ «Այժմ բոլոր միջազգային դերակատարները՝ Ռուսաստանը, Ֆրանսիան, Միացյալ Նահանգները, արդարացնում են իրենց ներկայիս դիրքորոշումը՝ երեսպաշտորեն թաքնվելով Նիկոլ Փաշինյանի ետևում։ Օրինակ՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը պնդում է, որ նույնիսկ Հայաստանը չէր ճանաչել Արցախի անկախությունը։ Բայց ոչ ոք չի մոռացել, համոզողներից մեկը հենց ինքն էր, ով պնդում էր, որ Երևանը չգնա նման քայլի՝ նշելով, որ գործընթացները հանդարտ տանում են ճանաչմանը», - նշել է Թորոսյանը։ Ըստ նրա՝ նախկին ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների ներկայիս դիրքորոշումը բացահայտ երեսպաշտություն է։ «ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի հինգ մշտական ​​անդամներից երեքը՝ Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ն և Ֆրանսիան, ավելի քան 15 տարի զբաղվում են Արցախի խնդրով և պնդում են, որ այն պետք է լուծվի ինքնորոշման իրավունքի հիման վրա։ Ավելին, նրանք ոչ միայն պնդում էին, այլ ամրագրում էին փաստաթղթերում։ Ինչո՞ւ փոխվեց նրանց մոտեցումը։ Որովհետև նրանք տեսան, որ խնդիրը մնացել է անտեր», - ասել է նախկին խոսնակը։ Նա տարակուսանք է հայտնել Արցախի ներկայիս ղեկավարության պասիվության վերաբերյալ։ «Եթե 2023 թվականին դա դեռ կարելի էր բացատրել շոկային վիճակով, ապա երկու տարի անց նման դիրքորոշումն այլևս արդարացում չունի։ Այսօր նրանք պետք է ակտիվորեն աշխատեն. թակեն բոլոր միջազգային կազմակերպությունների դռները և ստիպեն բոլորին կրկին անդրադառնալ Արցախյան հարցին»։ Արևելյան Թիմորի օրինակը շատ լավ օրինակ է. 27 տարի շարունակ այս ժողովուրդը ենթարկվել է սարսափելի հալածանքների և ցեղասպանության, բոլորը նրանց դեմ էին՝ սկսած Միացյալ Նահանգներից մինչև ՄԱԿ-ի վերջին անդամը։ Սակայն պայքարի շնորհիվ նրանք հասան ճանաչման։ Արևելյան Թիմորի անկախությունը դարձել է իրականություն։ Նույնը հնարավոր է նաև Արցախի համար», - ընդգծեց նա։ Թորոսյանը հիշեցրեց, որ դեռևս 1988 թվականին՝ Ղարաբաղյան շարժման արշալույսին, շատ շատերի համար դա խելահեղություն էր թվում. որովհետև դիմացը կանգնած էր Խորհրդային Միության պատժիչ համակարգը, որը հատեպնդում էր, հալածում էր և ձերբակալում էր շարժման անդամներին։ Բայց կար կամքը, կար ձգտումը, կար նպատակը և ի վերջո Արցախը հայտնվեց միջազգային ճանաչման շեմին։ «Եթե չլիներ 2018 թվականի աղետը, երբ Հայաստանում տեղի ունեցավ հակասահմանադրական իշխանափոխություն, Արցախը կճանաչվեր», - եզրափակեց նա։

Если бы не катастрофа 2018 года, Арцах уже был бы признан


Если бы Армению не постигла катастрофа — антиконституционная смена власти в 2018 году, независимость Арцаха уже была бы признана. Об этом заявил экс-спикер парламента Армении Тигран Торосян, подчеркнув, что весь переговорный процесс и все документы, находившиеся на столе, закрепляли право Арцаха на самоопределение.

«Сейчас все международные акторы — Россия, Франция, США — оправдывая свою нынешнюю позицию, лицемерно прикрываются Николом Пашиняном. К примеру, глава МИД РФ Сергей Лавров утверждает, что даже Армения не признавала независимость Арцаха. Но почему-то умалчивает о том, что именно он был одним из тех, кто убеждал Ереван воздержаться от признания, указывая, что процессы неизбежно приведут к международному признанию», — отметил Торосян.

По его словам, нынешняя позиция стран-сопредседателей МГ ОБСЕ — откровенное лицемерие. 

«Из пяти постоянных членов Совбеза ООН трое — Россия, США и Франция — занимались арцахской проблемой более 15 лет и уверяли, что она должна решаться на основе права на самоопределение. Причём не просто говорили, а закрепили это в документах. Почему же изменился их подход? Потому что они увидели: проблема осталась бесхозной», — заявил экс-спикер.

Он также выразил недоумение по поводу пассивности нынешнего руководства Арцаха.

 «Если в 2023 году это ещё можно было объяснить состоянием шока, то спустя два года подобная позиция уже неоправданна. Сегодня нужно активно работать: стучаться в двери международных организаций и заставлять всех вновь заняться вопросом. Пример Восточного Тимора очень показателен: 27 лет эти люди подвергались ужасным гонениям и геноциду, все были против них — от США до последнего члена ООН. Но благодаря борьбе они добились признания. Независимость Восточного Тимора стала реальностью. То же возможно и для Арцаха», — подчеркнул он.

Торосян напомнил, что ещё в 1988 году, на заре карабахского движения, многие считали его безрассудным: ведь предстояло столкнуться с карательной системой Советского Союза, которая преследовала и арестовывала активистов. Однако воля и стремление привели к тому, что до международного признания Арцаха оставалось совсем чуть-чуть. 

«Если бы не катастрофа 2018 года, когда в Армении произошла антиконституционная смена власти, Арцах был бы признан», — резюмировал он.

Прокрутить вверх