Տարածաշրջանում աճող լարվածության պայմաններում չի բացառվում, որ Ադրբեջանը նույնպես ներքաշվի հնարավոր ռազմական հակամարտության մեջ` անկախ իր ցանկությունից։ Նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Ալեն Ղևոնդյանը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանային զարգացումներին։
Քաղաքագետի գնահատմամբ՝ նման զարգացումը կարող է մասամբ պայմանավորված լինել այն քաղաքական և ռազմական համագործակցությամբ, որը ձևավորվել էր 2020 թվականի Արցախյան պատերազմի ընթացքում, երբ Ադրբեջանին ակտիվ աջակցություն էին ցուցաբերում Իսրայելը և Թուրքիան։
Ռազմական ենթակառուցվածքների զարգացումը հարավային Ադրբեջանում
Ղևոնդյանի խոսքով՝ վերջին տարիներին Ադրբեջանի հարավային հատվածներում իրականացվել են զգալի ռազմական ենթակառուցվածքային աշխատանքներ։ Որպես օրինակ նա նշում է Ֆիզուլիում կառուցված միջազգային օդանավակայանը։
Քաղաքագետը հիշեցնում է, որ թեև այն ներկայացվում է որպես քաղաքացիական օդանավակայան, նման օբյեկտները կարող են նույն հաջողությամբ ծառայել նաև ռազմական նպատակների համար՝ ապահովելով ռազմական տեխնիկայի արագ տեղաշարժ և մեծածավալ լոգիստիկ հնարավորություններ։
Նրա խոսքով՝ հարավային շրջաններում իրականացվել են նաև բունկերների կառուցման, ինչպես նաև ստորգետնյա հրթիռային համակարգերի տեղակայման աշխատանքներ։ Ղևոնդյանի գնահատմամբ՝ այդ ծրագրերում ներգրավված են եղել ինչպես իսրայելական պլանավորողներ, այնպես էլ թուրքական շինարարական կառույցներ։
Քաղաքագետը չի բացառում, որ այդ ենթակառուցվածքները կառուցվել են նաև այն հաշվարկով, որ տարածաշրջանում երբևէ կարող է սրվել իրավիճակը Իրանի շուրջ։
Ռազմական ծախսերը որպես արտաքին քաղաքականության ցուցիչ
Ղևոնդյանը նշում է, որ պետությունների արտաքին քաղաքականությունը պետք է գնահատել ոչ միայն հռետորաբանության, այլև ռազմական ծախսերի միջոցով։
Նրա խոսքով՝ վերջին տարիներին Ադրբեջանը ակտիվորեն ձեռք է բերում հարձակողական սպառազինություն տարբեր երկրներից։ Մասնավորապես, ըստ քաղաքագետի, Բաքուն ռազմական տեխնիկա և սպառազինություն է ձեռք բերում Պակիստանից, ինչպես նաև հեռահար հրետանի և տարբեր տեսակի ռազմականացված տեխնիկա՝ եվրոպական երկրներից, այդ թվում Սերբիաից և Չեխիաից։
Քաղաքագետի գնահատմամբ՝ նման սպառազինության բնույթը հստակորեն ցույց է տալիս հարձակողական ռազմավարության տարրերը։
Սյունիքի գործոնը տարածաշրջանային հավասարակշռության մեջ
Ղևոնդյանի կարծիքով՝ եթե տարածաշրջանային հակամարտությունը ընդլայնվի և Ադրբեջանը ներգրավվի գործընթացների մեջ, ապա դա անմիջապես կանդրադառնա Սյունիքում իրավիճակի վրա։
Նրա գնահատմամբ՝ նման սցենարի դեպքում տարածաշրջանային ուժային հավասարակշռությունը կարող է արագորեն փոխվել, իսկ Հայաստանի տարածքային ամբողջականության հարցը կհայտնվի նոր մարտահրավերների առաջ։
Քաղաքագետը նշում է, որ նման պայմաններում տարածաշրջանը շարունակում է մնալ խիստ անկայուն, իսկ զարգացումները կարող են կախված լինել ինչպես տեղական դերակատարների քայլերից, այնպես էլ միջազգային ուժերի ազդեցությունից։