Մինսկի խումբը փաստացի դադարեց գոյություն ունենալ ուկրաինական պատերազմի սկսվելուց հետո։ Այս մասին հայտարարել է քաղաքագետ Տիգրան Գրիգորյանը։
«ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահող երկրները՝ Ռուսաստանը, Ֆրանսիան և ԱՄՆ-ն, դադարեցին իրենց ներկայացուցիչներին ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահներ անվանել։ Հիշում եմ, որ այն ժամանակահատվածում Արևմտյան երկրներից մեկի ՄԽ համանախագահը ժամանեց Հայաստան։ Կազմակերպվեց փոքր հանդիպում փորձագետների հետ, և դեսպանատունը, որը կազմակերպել էր հանդիպումը, խնդրեց մասնակիցներին իրենց հրապարակումներում օգտագործել «հատուկ բանագնաց» կամ « խորհրդական» տերմինը։ Միևնույն ժամանակ, կողմերը միմյանց էին մեղադրում Մինսկի խմբի փաստացի լուծարման մեջ. ԱՄՆ-ն և Ֆրանսիան հայտարարում էին, որ Ռուսաստանը այլևս չի ցանկանում համագործակցել այս ֆորմատում, Ռուսաստանը՝ հակառակը։ Դժվար է հասկանալ , թե որ կողմի հայտարարություններն էին ավելի մոտ ճշմարտությանը, բայց փաստն այն է, որ ԵԱՀԿ ՄԽ-ն և համանախագահության ինստիտուտը փաստացի դադարեցին գոյություն ունենալ», — ընդգծեց փորձագետը։
Իր հերթին ադրբեջանական կողմը 44-օրյա պատերազմի ավարտից հետո սկսեց հայտարարել, որ «ԵԱՀԿ ՄԽ-ն անարդյունավետ կառույց է, որը 30 տարի արհեստականորեն ձգձգել է հակամարտության կարգավորումը»։ Ադրբեջանը սկսեց գործնական քարոզչական քայլեր ձեռնարկել այս դիրքորոշումը ամրապնդելու համար։ Մասնավորապես, 2021-2022 թվականներին ամերիկացի նախկին ՄԽ համանախագահ Ռիչարդ Հոգլանդը, որն այդ ժամանակ աշխատում էր ադրբեջանամետ լոբբիստական վերլուծական կենտրոնում, հրապարակեց մի հոդված, որում, լայնորեն օգտագործելով ադրբեջանական նարատիվները, նույնպես խոսում էր ՄԽ-ի անարդյունավետության մասին, այդ թվում՝ իր համանախագահության ընթացքում։ Նա պնդում էր, որ ՄԽ-ի միակ նպատակը գոյություն ունեցող ստատուս քվոն պահպանելն էր։
Գրիգորյանը նշեց, որ ինչ-որ պահից Բաքուն քարոզչությունից անցավ պահանջների։ Նա նշեց, որ Ադրբեջանը վստահ էր, որ արցախյան խնդրին առնչվող բոլոր կառույցները պետք է լուծարվեն, որպեսզի ապագայում խնդիրներ չառաջանան։
«Ադրբեջանական կողմի տեսանկյունից սա տրամաբանական մոտեցում է. նրանք հասել են իրենց նպատակին և հիմա փորձում են փակել հարցը նաև ֆորմալ առումով։ Սակայն ամենահետաքրքիրն այն է, որ վերջին շրջանում, հատկապես Վաշինգտոնում կայացած հանդիպումից հետո, երբ հայկական կողմը կրկին նահանջեց իր սկզբնական դիրքորոշումից և համաձայնվեց դիմել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի լուծարման կոչով, հայ բարձրաստիճան պաշտոնյաները և կառավարության մոտ կանգնած փորձագետները նույնպես սկսեցին տարածել են Մինսկի խմբի անարդյունավետության մասին թեզեր», — ասաց նա։
Գրիգորյանը նշեց, որ, իհարկե, կարելի է քննարկել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի արդյունավետությունը, հատկապես 2020 թվականի պատերազմից առաջ ընկած ժամանակահատվածում, երբ անհրաժեշտ էր ակտիվ դիվանագիտություն։ Սակայն, ստեղծված իրավիճակի ողջ մեղքը միջնորդների վրա բարդելը այն պայմաններում, երբ կողմերը չկարողացան համաձայնության գալ, անհիմն է և աբսուրդային.
«Փաշինյանի կառավարությունը, մեծ հաշվով, հրաժարվեց բանակցել բանակցությունների սեղանին դրված փաստաթղթերի շուրջ: Եվ հիմա, պոստֆակտում ԵԱՀԿ ՄԽ-ին մեղադրելը անհիմն է և վկայում է մեկ միտման մասին. Հայաստանի իշխանությունները հաճախ սկսում են օգտագործել ադրբեջանական նարատիվները՝ իրենց քայլերն ու միակողմանի զիջումները արդարացնելու համար»: