Դժվար է գնահատել TRIPP հաղորդակցության նախագծի իրագործելիության աստիճանը, սակայն այն ավելի իրատեսական է թվում, քան 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության 9-րդ կետը։ Նման կարծիքի է քաղաքագետ Էդգար Էլբակյանը։
«2020 թվականի եռակողմ հայտարարությունը հստակորեն ամրագրում էր Ռուսաստանի ԱԴԾ-ի ներկայությունը այս ճանապարհին։ Սա հակասում էր ինչպես Հայաստանի իշխանությունների, այնպես էլ Թուրքիայի, Ադրբեջանի, Արևմուտքի և նույնիսկ Իրանի շահերին։ Իրականում միայն Ռուսաստանը ձգտում էր իրականացնել այս դրույթը, ուստի դրա իրականացման հետ կապված հատուկ սպասումներ չկային», — նշեց նա։
Ըստ Էլբակյանի, TRIPP-ի հետ կապված իրավիճակը հիմնարարորեն տարբերվում է։ Ադրբեջանն ու Թուրքիան գոհ են այս տարբերակից, քանի որ վստահ են, որ վաղ թե ուշ Միացյալ Նահանգները կհեռանան տարածաշրջանից, ինչպես տեղի ունեցավ Աֆղանստանում, և միջանցքը կմնա նրանց վերահսկողության տակ։ Իրանի դիրքերը զգալիորեն թուլացել են, ուստի քիչ հավանական է, որ նա կարողանա կանխել այս սցենարը։ Ավելին, չնայած կոշտ հայտարարություններին, Թեհրանն արդեն սկսել է մտածել, թե ինչպես օգտագործել նոր պայմանները իր շահերին համապատասխան: Ռուսաստանը նույնպես կոշտ դիրքորոշում չի ընդունում TRIPP-ի հարցում՝ սահմանափակվելով հիշեցումներով, որ Եռակողմ հայտարարության իններորդ կետը պաշտոնապես շարունակում է ուժի մեջ մնալ։
«Այլ կերպ ասած՝ իրավիճակը տեսականորեն բարենպաստ է: Սակայն ակնհայտ է, որ այստեղ շահերի բախում կա, և ներկայիս արագ փոփոխվող աշխարհում ամեն ինչ կարող է շրջվել մեկ ակնթարթում», — ընդգծեց քաղաքագետը։
Նա նաև չբացառեց, որ կարող է ստեղծվել իրավիճակ, երբ թուրք-ադրբեջանական դաշինքը կորոշի ուժով բացել միջանցքը Սյունիքով՝ հղում անելով հայկական կողմի կողմից ստորագրված փաստաթղթերին՝ Ադրբեջանին Նախիջևանի հետ անարգել կապ ապահովելու վերաբերյալ կետերով։